Pomiar stężenia dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu z zapisem krzywej. Pokazuje jednocześnie wentylację, perfuzję i metabolizm – najszybszy monitor „czy pacjent oddycha i czy krew krąży”.
Kiedy używać
- Potwierdzenie położenia rurki dotchawiczej i SGA (obowiązkowo)
- Monitorowanie jakości RKO i wczesne rozpoznanie ROSC
- Pacjent wentylowany, po sedacji, z zaburzeniami świadomości
- Duszność, astma, POChP, kwasica (kaniula nosowa)
Przygotowanie
- Wybierz układ: adapter do rurki/SGA albo kaniulę nosową dla pacjenta oddychającego samodzielnie
- Odczekaj na rozgrzanie i wyzerowanie czujnika
Krok po kroku
- Podłącz adapter między rurkę/SGA a filtr i worek
- Oceń krzywą: kształt (prostokąt), linia podstawy na zero, wysokość (EtCO₂)
- Norma: 35–45 mmHg
- RKO: < 10 mmHg – popraw uciśnięcia; nagły wzrost (zwykle > 35–40 mmHg) – myśl o ROSC
- Nagły spadek do zera – DOPE: przemieszczenie rurki, niedrożność, odma, sprzęt (rozłączenie)
⚠️ Najczęstsze błędy
- „No trace = wrong place” – brak krzywej po intubacji to rurka w przełyku, dopóki nie udowodnisz inaczej
- Ocena samej liczby bez krzywej
- Zawilgocony filtr/adapter – fałszywe odczyty
💡 Warto wiedzieć
- Płetwa rekina = obturacja (astma, POChP)
- Linia podstawy powyżej zera = oddychanie zwrotne (sprawdź układ)
- Nacięcie na plateau = powrót własnego oddechu (szczelina kurary)
Opracowanie: QRMed · aktualizacja 2026-11. Opis ogólny – zawsze stosuj się do instrukcji producenta konkretnego urządzenia i procedur swojego podmiotu.