- Grupa
- Lek przeciwpłytkowy, inhibitor receptora P2Y12 (tienopirydyna)
- Postać w ZRM
- tabletki (np. 75 mg, 300 mg)
- Mechanizm w jednym zdaniu
- Prolek – po aktywacji w wątrobie nieodwracalnie blokuje receptor P2Y12 na płytkach, hamując agregację zależną od ADP. Działa wolniej i słabiej niż prasugrel i tikagrelor.
Wskazania i dawkowanie w ZRM
| Sytuacja | Dorośli |
|---|
| OZW – tylko po teletransmisji EKG i konsultacji z lekarzem | dawka nasycająca 300–600 mg doustnie (600 mg przed PCI), podtrzymująca 75 mg/dobę |
| Gdy prasugrel/tikagrelor nieodpowiedni | np. pacjent na doustnych antykoagulantach, przebyty krwotok śródczaszkowy |
Przeciwwskazania
Czynne krwawienie, ciężka niewydolność wątroby, nadwrażliwość na lek.
Działania niepożądane
Krwawienia, siniaki, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, rzadko małopłytkowość.
Pułapki egzaminacyjne
- Ratownik podaje wyłącznie po teletransmisji EKG i konsultacji – inaczej przekracza uprawnienia.
- Wybór P2Y12 należy do ośrodka PCI, nie do zespołu – nie dawaj dwóch inhibitorów P2Y12.
- Pacjent na antykoagulancie (np. warfaryna, rywaroksaban) z OZW – zwykle klopidogrel, nie prasugrel/tikagrelor.
- Słabszy i wolniejszy – część pacjentów słabo go metabolizuje (polimorfizm CYP2C19).
Przypadki kliniczne
Przypadek 1
Na antykoagulancie
74-latka z migotaniem przedsionków, przyjmuje rywaroksaban. Ból w klatce od godziny, w EKG obniżenia ST w V4–V6. Teletransmisja wykonana.
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Obraz NSTE-ACS u pacjentki leczonej przeciwkrzepliwie.
- ASA 150–300 mg do rozgryzienia (jeśli nie ma przeciwwskazań).
- Lekarz konsultujący przy doustnym antykoagulancie wybierze zwykle klopidogrel – mniejsze ryzyko krwawienia niż prasugrel/tikagrelor.
- Podajesz dokładnie to, co zlecił lekarz (dawka 300–600 mg), i odnotowujesz konsultację w karcie.
Materiał wyłącznie edukacyjny. Nie zastępuje aktualnych wytycznych, ChPL ani procedur obowiązujących w Twoim podmiocie.
← Wszystkie leki