Wskazania i dawkowanie w ZRM
| Sytuacja | Dorośli | Dzieci |
|---|---|---|
| NZK – VF/pVT | 300 mg iv/io po 3. wyładowaniu, 150 mg po 5. wyładowaniu | 5 mg/kg po 3. wyładowaniu, powtórnie 5 mg/kg po 5. (max 300 mg) |
| Częstoskurcz z szerokimi QRS, niestabilny (po nieskutecznej kardiowersji) | 300 mg iv w 10–20 min, potem ponowna kardiowersja | — |
| Częstoskurcz z szerokimi QRS, stabilny (VT) | 300 mg iv w 10–60 min, następnie 900 mg/24 h | — |
Przeciwwskazania
W NZK brak. Poza NZK: bradykardia zatokowa, blok AV II/III stopnia bez stymulatora, wydłużony odstęp QT, polimorficzny VT z wydłużonym QT (torsades), ciężka hipotensja, nadwrażliwość na jod.
Działania niepożądane
Hipotensja (szczególnie przy szybkim podaniu), bradykardia, bloki przewodzenia, wydłużenie QT i ryzyko torsades, zapalenie żył w miejscu wkłucia.
Pułapki egzaminacyjne
- Torsades = magnez, nie amiodaron. Amiodaron wydłuża QT i może pogorszyć polimorficzny VT.
- Druga dawka to 150 mg, nie 300 mg – i dopiero po 5. wyładowaniu.
- Amiodaron z tętnem podaje się powoli (10–20 min), w NZK – w bolusie.
- Do rozcieńczania i wlewu używa się 5% glukozy, nie NaCl.
- Lidokaina jest alternatywą dla amiodaronu, nie lekiem do podania razem z nim.